ถ้าอยากจะทดลองจับคู่ ไดอารี่ ---- ความรัก .. จะได้ไหมนะ
เพราะเวลานึกอยากจะเขียนไดอารี่ทีไรก็ต้องเป็นเรื่องรักซะทุกทีเลย (ส่วนมากนะ)
กับเวลาที่ต้องการจะบันทึกความรู้สึกดีๆ ก็ไดอารี่อีกนั่นแหละนะ
....
ตอนนี้เรื่องราวความรักช่วงดีๆช่วงนึงในชีวิต ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหลือไว้แต่ความรู้สึกดีๆ แล้วก็เศร้าๆ
วันเวลาที่ผ่านไป ไม่นานมันคงช่วยชะล้างอะไรบางอย่างให้มันผ่านๆไปได้ และต้องเข้มแข็งขึ้นมาได้แน่ๆ..
สถิติดีๆของเราสองคนที่พอจะหาได้นะ
- 19/4/45 : รู้จักเธอวันแรก ตอนนั้นไปสัมมนา Consault ที่ชะอำ 2วัน 1คืน ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไร รรมดาๆ เธอเป็นคล้ายๆพี่ใหญ่ของโครงการที่น่านับถือ แล้วก็เก่ง
- 30/4/45 : ไปอบรมคอมพ์ที่ Lanabiz
- 8/6/45 : ไปชุมพร ครั้งแรก ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีๆกับเธอแล้ว เพราะเธอเป็นคนดีแล้วก็น่ารัก (ในสายตาเรา) ขากลับเราแอบเศร้าด้วยเพราะเธอไปนั่งกับคนอื่น
- 29/8/45 : เลี้ยงส่งสุนิตย์ไปสวีเดน
- 3/9/45 : ไปทริปส์เชียงใหม่กับอุ๊ แล้วก็พี่นก พี่จิม ก็ได้ไปทำงานโครงการวิจัยด้วยกันเป็นครั้งแรก ได้ใกล้ชิดกัน.. ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีด้วยกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
- 17/9/45 : ไปนครสวรรค์-ชัยนาถ กับพี่นก กับอุ๊
- 20/10/45 : ไปงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิต ได้ซื้อหนังสือปีกแดาอ่าน ส่วนเธอซื้อ Foundation1-2-3 แล้วก็ โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี.. เอามาแลกกันอ่าน
- 4/11/45 : ไปทริปส์ สุรินทร์-ศรีสะเกษ-น้ำหนาว-น่าน ที่นี่เราได้พบว่าตัวเองรักใคร แล้วก็กล้าสารภาพออกไป
- 2/12/45 : ย้าย Office TRN จาก ธรรมศาสตร์ไป มูลนิธิบูรณชนบทไทย เรากับอุ๊ช่วยกันย้ายของ
เด๋วมา edit นะ
"บางสิ่ง" Modern dog
ถ้าอยากจะทดลองจับคู่ ไดอารี่ ---- ความรัก .. จะได้ไหมนะ
เพราะเวลานึกอยากจะเขียนไดอารี่ทีไรก็ต้องเป็นเรื่องรักซะทุกทีเลย (ส่วนมากนะ)
กับเวลาที่ต้องการจะบันทึกความรู้สึกดีๆ ก็ไดอารี่อีกนั่นแหละนะ
....
ตอนนี้เรื่องราวความรักช่วงดีๆช่วงนึงในชีวิต ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหลือไว้แต่ความรู้สึกดีๆ แล้วก็เศร้าๆ
วันเวลาที่ผ่านไป ไม่นานมันคงช่วยชะล้างอะไรบางอย่างให้มันผ่านๆไปได้ และต้องเข้มแข็งขึ้นมาได้แน่ๆ..
สถิติดีๆของเราสองคนที่พอจะหาได้นะ
- 19/4/45 : รู้จักเธอวันแรก ตอนนั้นไปสัมมนา Consault ที่ชะอำ 2วัน 1คืน ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไร รรมดาๆ เธอเป็นคล้ายๆพี่ใหญ่ของโครงการที่น่านับถือ แล้วก็เก่ง
- 30/4/45 : ไปอบรมคอมพ์ที่ Lanabiz
- 8/6/45 : ไปชุมพร ครั้งแรก ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีๆกับเธอแล้ว เพราะเธอเป็นคนดีแล้วก็น่ารัก (ในสายตาเรา) ขากลับเราแอบเศร้าด้วยเพราะเธอไปนั่งกับคนอื่น
- 29/8/45 : เลี้ยงส่งสุนิตย์ไปสวีเดน
- 3/9/45 : ไปทริปส์เชียงใหม่กับอุ๊ แล้วก็พี่นก พี่จิม ก็ได้ไปทำงานโครงการวิจัยด้วยกันเป็นครั้งแรก ได้ใกล้ชิดกัน.. ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีด้วยกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
- 17/9/45 : ไปนครสวรรค์-ชัยนาถ กับพี่นก กับอุ๊
- 20/10/45 : ไปงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิต ได้ซื้อหนังสือปีกแดาอ่าน ส่วนเธอซื้อ Foundation1-2-3 แล้วก็ โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี.. เอามาแลกกันอ่าน
- 4/11/45 : ไปทริปส์ สุรินทร์-ศรีสะเกษ-น้ำหนาว-น่าน ที่นี่เราได้พบว่าตัวเองรักใคร แล้วก็กล้าสารภาพออกไป
- 2/12/45 : ย้าย Office TRN จาก ธรรมศาสตร์ไป มูลนิธิบูรณชนบทไทย เรากับอุ๊ช่วยกันย้ายของ
เด๋วมา edit นะ
"บางสิ่ง" Modern dog
ช่วงนี้เรากำลังอยู่ในช่วงเตรียมวางแผนเพื่อเปิดบริษัทของตัวเอง..
บริษัทที่กะว่าจะทำสตอรี่ไทยแบบเป็นจริงเป็นจัง.. มองดูแล้วยากอยู่มากๆ
ที่จริงก็เริ่มวางแผนๆมาตั้งหลายเดือนหล้วหล่ะ คือดูว่าศักยภาพเราน่าจะทำได้แล้วนะ
ตอนนี้ได้ Office แล้ว กำลังจะเขียน Business plan กับสุนิตย์ ก็รอมันว่างอยู่
ที่เหลือก็คือ จดทะเบียนบริษัท หาคนทำบัญชี ซื้ออุปกรณ์สำนักงาน ซื้อคอมพ์
ที่สำคัญคือกำลังตามหาคนมาช่วยกันทำงานอยู่..
คุณสมบัติ
- เป็นเว็บมาสเตอร์ได้ มีประสบการณ์การทำงานเว็บมาก่อน
- เขียนโปรแกรมภาษา php, OOB ได้ชำนาญมาก
- สามารถทำงานดีไซน์ได้บ้าง
- สื่อสารกันได้ เข้าใจอะไรง่ายๆ
- อยากทำสตอรี่ไทย และมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
- ถ้าสามารถเขียน application ได้จะพิจารณาเป็นพิเศษ
หากคุณสนใจหรือมีเพื่อนกำลังอยากทำแล้วมีคุณสมบัติตามนี้ ส่ง port@folio (ผลงานและประสบการณ์)
พร้อมเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวคุณและเงินเดือนที่อยากได้ ส่งมาที่ webmaster@storythai.com
@@@@@
เรื่องบริษัทก็เรื่องนึง ส่วนอีกเรื่องนึงที่ยังดูไร้เป้าหมายคือ "ชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่"
ยังรู้สึกไม่มั่นคง และไม่ชัดเจนเท่าไหร่..
ที่จริงเราเคยคิดว่าอยากจะทำธุรกิจอะไรซักอย่างที่รักและชอบ
อยากมีครอบครัวมีลูกๆที่อบอุ่น มีภรรยาที่ดี ดูแลเราได้
พ่อ-แม่ก็ด้วย อยากให้ท่านทั้งสองมีความสุข อะไรที่เรามีความสามารถจะทำได้ก็อยากจะทำให้ทั้งสองคน
อยากศึกษาปรัชญาพุทธ อยากศึกษาว่าทำไมเราต้องเกิดมา แล้วเกิดมาต้องการอะไรกันแน่
แต่คงเป็นการศึกษาไปด้วยพร้อมกับดูแลครอบครัวไปด้วย..
แล้วก็อยากทำอะไรเพื่อสังคม อย่างที่เราทำๆอยู่ตอนนี้ไปเรื่อยๆ
อยากมีเพื่อนมีคนรักที่ดี อย่างสุนิตย์ แจ๊ค อุ๊ ไปเรื่อยๆด้วย
ที่จริง มันก็คือสิ่งที่เราต้องการน่ะแหละ
แต่มันยังไม่แน่ใจในเรื่องความรัก.. เพราะจริงๆมันเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน
แล้วด้วยวัยเรา ด้วยหน้าที่การงานก็ยังไม่พร้อม เรายังเด็ก ยังรับผิดชอบอะไรยิ่งใหญ่ขนาดนั้นไม่ไหวแน่ๆ
ถ้าคิดอย่างนั้นแล้วตอนนี้...
ก็ไม่น่าจะต้องมานั่งสับสนแล้วนี่นา
^^
ถ้าอยากจะทดลองจับคู่ ไดอารี่ ---- ความรัก .. จะได้ไหมนะ
เพราะเวลานึกอยากจะเขียนไดอารี่ทีไรก็ต้องเป็นเรื่องรักซะทุกทีเลย (ส่วนมากนะ)
กับเวลาที่ต้องการจะบันทึกความรู้สึกดีๆ ก็ไดอารี่อีกนั่นแหละนะ
....
ตอนนี้เรื่องราวความรักช่วงดีๆช่วงนึงในชีวิต ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหลือไว้แต่ความรู้สึกดีๆ แล้วก็เศร้าๆ
วันเวลาที่ผ่านไป ไม่นานมันคงช่วยชะล้างอะไรบางอย่างให้มันผ่านๆไปได้ และต้องเข้มแข็งขึ้นมาได้แน่ๆ..
สถิติดีๆของเราสองคนที่พอจะหาได้นะ
- 19/4/45 : รู้จักเธอวันแรก ตอนนั้นไปสัมมนา Consault ที่ชะอำ 2วัน 1คืน ตอนนั้นยังไม่ได้คิดอะไร รรมดาๆ เธอเป็นคล้ายๆพี่ใหญ่ของโครงการที่น่านับถือ แล้วก็เก่ง
- 30/4/45 : ไปอบรมคอมพ์ที่ Lanabiz
- 8/6/45 : ไปชุมพร ครั้งแรก ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีๆกับเธอแล้ว เพราะเธอเป็นคนดีแล้วก็น่ารัก (ในสายตาเรา) ขากลับเราแอบเศร้าด้วยเพราะเธอไปนั่งกับคนอื่น
- 29/8/45 : เลี้ยงส่งสุนิตย์ไปสวีเดน
- 3/9/45 : ไปทริปส์เชียงใหม่กับอุ๊ แล้วก็พี่นก พี่จิม ก็ได้ไปทำงานโครงการวิจัยด้วยกันเป็นครั้งแรก ได้ใกล้ชิดกัน.. ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกดีด้วยกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
- 17/9/45 : ไปนครสวรรค์-ชัยนาถ กับพี่นก กับอุ๊
- 20/10/45 : ไปงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิต ได้ซื้อหนังสือปีกแดาอ่าน ส่วนเธอซื้อ Foundation1-2-3 แล้วก็ โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี.. เอามาแลกกันอ่าน
- 4/11/45 : ไปทริปส์ สุรินทร์-ศรีสะเกษ-น้ำหนาว-น่าน ที่นี่เราได้พบว่าตัวเองรักใคร แล้วก็กล้าสารภาพออกไป
- 2/12/45 : ย้าย Office TRN จาก ธรรมศาสตร์ไป มูลนิธิบูรณชนบทไทย เรากับอุ๊ช่วยกันย้ายของ
เด๋วมา edit นะ
"บางสิ่ง" Modern dog
ช่วงนี้เรากำลังอยู่ในช่วงเตรียมวางแผนเพื่อเปิดบริษัทของตัวเอง..
บริษัทที่กะว่าจะทำสตอรี่ไทยแบบเป็นจริงเป็นจัง.. มองดูแล้วยากอยู่มากๆ
ที่จริงก็เริ่มวางแผนๆมาตั้งหลายเดือนหล้วหล่ะ คือดูว่าศักยภาพเราน่าจะทำได้แล้วนะ
ตอนนี้ได้ Office แล้ว กำลังจะเขียน Business plan กับสุนิตย์ ก็รอมันว่างอยู่
ที่เหลือก็คือ จดทะเบียนบริษัท หาคนทำบัญชี ซื้ออุปกรณ์สำนักงาน ซื้อคอมพ์
ที่สำคัญคือกำลังตามหาคนมาช่วยกันทำงานอยู่..
คุณสมบัติ
- เป็นเว็บมาสเตอร์ได้ มีประสบการณ์การทำงานเว็บมาก่อน
- เขียนโปรแกรมภาษา php, OOB ได้ชำนาญมาก
- สามารถทำงานดีไซน์ได้บ้าง
- สื่อสารกันได้ เข้าใจอะไรง่ายๆ
- อยากทำสตอรี่ไทย และมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
- ถ้าสามารถเขียน application ได้จะพิจารณาเป็นพิเศษ
หากคุณสนใจหรือมีเพื่อนกำลังอยากทำแล้วมีคุณสมบัติตามนี้ ส่ง port@folio (ผลงานและประสบการณ์)
พร้อมเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวคุณและเงินเดือนที่อยากได้ ส่งมาที่ webmaster@storythai.com
@@@@@
เรื่องบริษัทก็เรื่องนึง ส่วนอีกเรื่องนึงที่ยังดูไร้เป้าหมายคือ "ชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่"
ยังรู้สึกไม่มั่นคง และไม่ชัดเจนเท่าไหร่..
ที่จริงเราเคยคิดว่าอยากจะทำธุรกิจอะไรซักอย่างที่รักและชอบ
อยากมีครอบครัวมีลูกๆที่อบอุ่น มีภรรยาที่ดี ดูแลเราได้
พ่อ-แม่ก็ด้วย อยากให้ท่านทั้งสองมีความสุข อะไรที่เรามีความสามารถจะทำได้ก็อยากจะทำให้ทั้งสองคน
อยากศึกษาปรัชญาพุทธ อยากศึกษาว่าทำไมเราต้องเกิดมา แล้วเกิดมาต้องการอะไรกันแน่
แต่คงเป็นการศึกษาไปด้วยพร้อมกับดูแลครอบครัวไปด้วย..
แล้วก็อยากทำอะไรเพื่อสังคม อย่างที่เราทำๆอยู่ตอนนี้ไปเรื่อยๆ
อยากมีเพื่อนมีคนรักที่ดี อย่างสุนิตย์ แจ๊ค อุ๊ ไปเรื่อยๆด้วย
ที่จริง มันก็คือสิ่งที่เราต้องการน่ะแหละ
แต่มันยังไม่แน่ใจในเรื่องความรัก.. เพราะจริงๆมันเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน
แล้วด้วยวัยเรา ด้วยหน้าที่การงานก็ยังไม่พร้อม เรายังเด็ก ยังรับผิดชอบอะไรยิ่งใหญ่ขนาดนั้นไม่ไหวแน่ๆ
ถ้าคิดอย่างนั้นแล้วตอนนี้...
ก็ไม่น่าจะต้องมานั่งสับสนแล้วนี่นา
^^
ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึง คนที่ธรรมดามากๆ ไม่ได้สวย ไม่ได้เก่ง และไม่ได้มีความคิดสร้างสรรค์ ฉันก็แค่คนๆนึง ที่รักรอยยิ้ม เราชอบเวลาที่คนอื่นมีความสุข ชอบเป็นส่วนหนึ่งของความสุขนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็น ขอทาน คนกวาดขยะ เวลาฉันเดินผ่าน เพียงแค่เหรียญเล็กๆ ก็ทำให้เค้ายิ้มได้ มีหลายคนชอบถามว่าทำไมต้องไปให้ตังค์ ไอ้พวกมีมือมีเท้าแต่ไม่ทำงาน ฉันก็ได้แต่ยิ้มพร้อมคำตอบสั้นๆว่า ฉันเกิดมาบนโลกนี้ไม่ได้มีประโยชน์ต่อโลกมากไปกว่าพวกนั้นเลย แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันทำได้คือ ให้อะไรเล็กๆน้อยๆเป็นสะพานของรอยยิ้ม อย่างน้อย พวกเค้าก็ไม่ได้ทำหน้าบูดให้ฉันเหมือนตอนขัดใจแฟน แล้วทำไมจะให้ตังค์ในกระเป๋าเล็กน้อยไม่ได้ คนกวาดขยะก็เหมือนกัน เวลาฉันตื่นเช้ามา ที่ซอยหน้าราม (หอพัก) จะเห็นคนกวาดขยะลุกแต่เช้าทนอากาศหนาวเพื่อกวาดถนนที่แสนจะสกปกคงจะดีไม่น้อยถ้าเรายิ้มให้ ถึงบางครั้งป้าๆที่กวาดถนนเค้าจะงงๆว่ามันยิ้มทำไมวะ แต่สายตาที่ทำท่าทางสงสัยปนไม่เข้าใจ ก็ทำให้ฉันนึกแล้วยิ้มขึ้นมาได้ทุกที
นายกร เว็บมาสเตอร์
