Storythai

to เอื้องน้อย
สองสามวันมานี้ ก็มานั่งคิดนอนคิด
ทบทวนคำพูดที่เอื้องพูดมา พี่อาจจะไม่เข้าใจมันเลย
บางทีการที่เราออกจากโลกใบเก่า
โลกส่วนตัวใบเล็กๆของเราไปเจอกับโลกใบใหม่ที่ กว้างกว่า
มีอะไรดีๆ ผ่านเข้ามามากขึ้น สิ่งที่เราเคยพูดเคยคิด
เมื่อครั้งเราอยู่โลกใบเล็กของเรา มันก็ไม่
เหมือนเดิม จะแปลกอะไรล่ะที่เวลามันทำให้คน
เยอะแยะมากมายเปลี่ยนไปได้ เราไม่ใช่หนึ่งใน
นั้นหรือ ..
ช่วงเวลาที่ผ่านมามันก็พิสูจน์แล้วว่าพี่เองเป็นคนที่ไม่มั่นคง
หวั่นไหวไปเอง กลับกัน
เอื้องกลับเป็นคนที่มั่นคง อยู่ จนทำให้เรามีวันนี้
เรายังคบกันอยู่วันนี้ได้ เราสองคนที่จริงก็เคยทำ
ผิดกันมาคนละครั้ง .. นะหรือว่าลืมไปแล้ว
ว่าพี่เองก้เคยยกโทษให้เอื้องครั้งนึง
แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดถึงอดีต
ในเมื่อวันนี้แต่ละคนก็ไม่ใช่คนเดิมกันแล้วทั้งนั้น
เอื้อง
เป็นคนใหม่ที่ค้นพบตัวเอง
แต่ในขณะเดียวกันพี่ก็เป็นคนเดิม คนเดิมๆ
คิดอย่างไรทำอะไรก็ยัง
เหมือนเดิม ไม่เคยลืมว่าเคยทำอะไรผิดมา ..
โบยบิน ..
คำนี้ที่จริงเราควรจะใช้กับสิ่งใดๆที่มันบินได้นะ
กับใจก็เหมือนกัน บ่อยๆที่เราเอา
มาใช้ ปล่อยใจให้ โบยบิน
อย่ามาหยุดอย่ามาหวังซึ่งกันและกันเลย
ปล่อยให้มันเป้นไปตาม
เวลา เอื้องเพิ่งเคยพบกับมัน แต่พี่ผ่านมันมาแล้ว
เราเหมือนเดินสวนทางกันนะ เอื้องเดินมาจาก
จุด จุดที่พี่กำลังจะเดินไป แต่ขณะเดียวกัน
เอื้องก้กำลัง.. จะเดินไปยังจุดที่พี่เพิ่งผ่านมา
เราอาจ
จะมองกันคนละมุมจริงๆ แต่ถ้าไม่เจอ..
ไม่ผ่านมันมาเองก็คงไม่เข้าใจ
จงไปเถอะ จงเดินไปเถอะถ้าคิดว่าทางที่เห็นมัน
น่าจะเดินน่าจะไป ไปตามที่ใจปรารถนา พี่เอง
อยู่ตรงนี้แหละ ไม่ขอไปไหน
เอื้องยังมีทางข้างหน้าให้เลือกเดินอีกมาก
แต่พี่เจอทางของพี่แล้ว
และหาคนที่จะเดินร่วมทางนี้ไปด้วยกัน
จะไม่บังคับให้ใครเดินไปด้วยกันหรอกนะ แต่อย่างน้อยพี่ก็
มีทางที่พี่เลือก มองเห็นมันข้างหน้าแล้ว ..
พี่กำลังจะเรียนจบ ความเจ้าชู้ทั้งหลายที่เคยทำ เดินผ่าน
มันมาแล้วหล่ะ
จะเดินมาด้วยกันหรือเปล่าก็แล้วแต่จะเลือก
เขียนเป็นคำพูดอาจจะไม่มาก
แต่ความรู้สึกมันกลั่นออกมาแล้วนะ ทั้งหมดนี้หล่ะ
.. ที่คิดที่รู้สึก และ
.. ที่เห็น
.. มันคือตัวตนจริงๆของฉัน

พี่กร

ปล. ชาวงนี้เหมือนจะอกหักยังไงไม่รู้ รื จะกรรมตามสนองนะ