Storythai

วันนี้ก็วันที่ 5 แล้วซินะ อีกไม่กี่วัน (ราวๆ4วัน ) ก็จะถึงวันที่
น้องๆ ที่เอนท์ปีนี้ ... คงนั่งลุ่น นอนลุ้น ยืนลุ้น
กันอยู่แน่ๆเลย ว่าเค้าจะได้เรียนที่ไหน ..
มีสุขสมหวัง ..
ในทางตรงกันข้ามก็มีคนที่เอนท์ไม่ติด และเสียใจอยู่ด้วยเช่นกัน

.........
ปีนี้ผมก็แอบลุ้นอยู่เหมือนกันครับ
ก็น้องๆที่รู้จักหลายๆคนก็เอนท์ปีนี้ แถมเยอะซะด้วย
ส่วนมากก็น้องๆที่รู้จักกันทางเนตเนี่ยแหละครับ ทั้ง
ICQ หรือว่า PIRCH

ลุ้นจริงๆครับ..
ไม่รู้ว่าแต่ละคนจะได้ไปอยู่ไหน ต่อไหนกัน
ถ้าโชคดีได้มาอยู่เกษตร ก็.. มาเป็น freshy ผมแน่ๆ หล่ะ
แล้วคงได้เจอกัน.. สำหรับคนที่รู้จักกันแต่บนโลก ไซเบอร์
รับรองผม take care เต็มที่ครับ
ไม่เสียชื่อที่เป็น nior แน่ๆ
ใครติดที่นี่ โทรมาหากันได้ครับ 01-4495836
อยากจะเลี้ยงข้าวซักมื้อ เป็นการต้อนรับน้องใหม่
(สำหรับ น้องๆที่ storythai นะครับ ที่อื่นไม่เกี่ยว อิอิ )

พูดถึงน้องๆนี่
ผมนึกถึงเจ้าเค็งขึ้นมา เลย เจ้านี่เป็นรุ่นน้องผมเอง ไม่เคยเจอ
(สงสัยจะได้เจอเอ็งแน่ๆเลยหว่ะ เจ้าเค็ง)
ไปอ่านไดอารี่มัน อ่านไปอ่านมา ... เออ นี่มันรุ่นน้องนี่หว่า
อ่านตั้งแต่มาเขียนที่นี่วันแรกเลยหล่ะ

...........
วันนี้ได้สุภาษิต สอนใจเรื่องความรักมานิหน่อยครับ
จากพี่โต (พี่ engineer ที่บริษัท) ครับ
จะขอถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาของผมเองนะครับ ..

เรื่องความรัก บางทีก็เป็นเรื่องของความหวังนะ ผมว่า
บางคนก็คบแฟน โดยหวังว่า เมื่อมาคบกันแล้วเค้าจะดีขึ้น ใช่ขึ้น
อย่างที่คุณหวัง..
บางคนก็คาดหวังในความรักไว้ 50% บ้าง 60% หรือ 100%
แล้วแต่ว่าเค้าจะใช่คนที่คุณวาดหวังไว้ขนาดไหน
แต่พี่เค้าบอกอย่างนี้ครับ
หากความรักที่คุณหวังไว้เป็น 90% แล้วคนที่คุณคบอยู่ตอนนี้
ให้ได้แค่ 70% หรือ 80% ยังไม่ใช่ที่คุณหวังไว้..
อย่าเลยครับ..
อย่าหวังว่าคบกันไปเรื่อยๆแล้ว เค้าจะเพิ่มขึ้น
แต่..
คุณพอใจแล้วหรือยัง

ความรักไม่ใช่เรื่องที่เราหรือใครจะได้ทั้งร้อยเปอร์เซนต์
แต่..
อยู่ที่คุณพอใจมันสักแค่ไหน เท่านั้นเอง..
จงพอใจกับมันเถอะ..แล้วจะมีความสุขเอง

ผมอาจจะถ่ายทอดออกมาไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ดีเท่าที่ผมจะนึกได้หล่ะครับ
วันนี้เขียนให้อ่านกันเล่นๆครับ

ปล.จะสังเกตว่าถ้าผมเขียนถึงตัวเองจะใช้ ฉัน แต่ถ้าเขียนโดยอยากจะเขียน(ให้อ่าน) ก็จะเป็น ผม

.............
9korn